غزل ۲۲۵ - گرچه به دست کرشمهٔ تو اسیرم

گرچه به دست کرشمهٔ تو اسیرم
از سر کوی تو پای بازنگیرم ۱

زخم سنان تو را سپر کنم از دل
تا تو بدانی که با تو راست چو تیرم ۲

خصم و شفیعم توئی ز تو به که نالم
کز توی ناحق گزار نیست گزیرم ۳

ساخته‌ام با بلای عشق تو چونانک
گر عوضش عافیت دهی نپذیرم ۴

بی‌تو چو شمعم که زنده دارم شب را
چون نفس صبح‌دم دمید، بمیرم ۵

زخمهٔ عشق تو راست از دل من ساز
زاری خاقانی است نالهٔ زیرم ۶