غزل ۲۳۱ - به کوی عشق تو جان در میان راه نهم

به کوی عشق تو جان در میان راه نهم
کلاه بنهم و سر بر سر کلاه نهم ۱

گرم به شحنگی عاشقان فرود اری
خراج روی تو بر آفتاب و ماه نهم ۲

گرم به تیغ جفای تو ذره ذره کنند
نه مرد درد تو باشم گرت گناه نهم ۳

به باغ وصل تو گر شرط من یزید رود
هزار طوبی در عرض یک گیاه نهم ۴

به آسمان شکنی آه من میان دری است
مراد آه توئی در کنار آه نهم ۵

اگر به خدمت دست تو دررسد لب من
ز دست بوس تو یارب چه دستگاه نهم ۶

به جام عشق تو می تا خط سیاه دهند
منم که سر به خط آن خط سیاه نهم ۷

گدای کوی تو خاقانی است فرمان ده
که این گدای تو را داغ پادشاه نهم ۸