غزل ۲۵۱ - به صفت، عاشق جمال توایم

به صفت، عاشق جمال توایم
به خبر، فتنهٔ خیال توایم ۱

خام پندار سوخته جگران
در هوس پختن وصال توایم ۲

چه عجب گر ز وصل محرومیم
ما کجا محرم جمال توایم ۳

غرقهٔ عشق و تشنهٔ وصلیم
که آرزومند زلف و خال توایم ۴

رد مکن خشک جان من بپذیر
که برآورد خشک سال توایم ۵

جای تو در دل شکستهٔ ماست
که تو ریحان و ما سفال توایم ۶

از پی خدمت پدید آئیم
که تو عیدی و ما هلال توایم ۷

به سلامیت درد سر ندهیم
زان که ترسنده از ملال توایم ۸

همه تن چشم و سوی تو نگران
کعبتین‌وار دستمال توایم ۹

گفت خاقانی ارچه هیچ کسیم
خاری از گلبن کمال توایم ۱۰