غزل ۲۵۲ - امروز دو هفته است که روی تو ندیدم

امروز دو هفته است که روی تو ندیدم
و آن ماه دو هفت از خم موی تو ندیدم ۱

ماه منی و عید من و من مه عیدی
زان روی ندیدم که به روی تو ندیدم ۲

چون بوی تو دیدم نفس صبح و ز غیرت
در آینهٔ صبح به بوی تو ندیدم ۳

تن غرقهٔ خون رفتم و دل تشنهٔ امید
کز آب وفا قطره به جوی تو ندیدم ۴

سگ‌جان شدم از بس ستم عالم سگ‌دل
روزی نظری از سگ کوی تو ندیدم ۵

با درد فراق تو به جان می‌زنم الحق
درمان ز که جویم که ز خوی تو ندیدم ۶

بر هیچ در صومعه‌ای برنگذشتم
کانجا چو خودی در تک و پوی تو ندیدم ۷

پای طلبم سست شد از سخت دویدن
هر سو که شدم راه به سوی تو ندیدم ۸

خاقانی اگر بیهده گفت از سرمستی
مستی به ازو بیهده گوی تو ندیدم ۹