غزل ۲۶۲ - در عشق ز تیغ و سر نیندیشم

در عشق ز تیغ و سر نیندیشم
در کوی تو از خطر نیندیشم ۱

در دست تو چون به دستخون ماندم
از شش در تو گذر نیندیشم ۲

پروانهٔ عشقم اوفتان خیزان
کز آتش تیز پر نیندیشم ۳

یک بوسه ز پایت آرزو دارم
جان تو که بیشتر نیندیشم ۴

این آرزویم ببخش و جان بستان
تا آرزوی دگر نیندیشم ۵

با دل گفتم که ترک جان کردی
دل گفت کز این قدر نیندیشم ۶

گفتم که دلا ز جان نیندیشی
گفتا که حق است اگر نیندیشم ۷

خاقانی‌وار بر سر کویت
سر برنهم و ز سر نیندیشم ۸