غزل ۲۶۳ - ما دل به دست مهر تو زان باز داده‌ایم

ما دل به دست مهر تو زان باز داده‌ایم
کاندر طریق عشق تو گرم اوفتاده‌ایم ۱

ما رطل‌های درد تو زان در کشیده‌ایم
کز رمزهای درد تو سری گشاده‌ایم ۲

گفتی که دل بداده و فارغ نشسته‌ای
اینک برای دادن جان ایستاده‌ایم ۳

ما آستین ناز تو از دست کی دهیم
چون دامن نیاز به دست تو داده‌ایم ۴

تا هم‌قدم شدیم سگ پاسبانت را
از فرق فرقدین قدم برنهاده‌ایم ۵

کس را چه دست بر ما گر عاشق توایم
مولای کس نه‌ایم که آزاد زاده‌ایم ۶

ما هم به باده همدم خاقانیم و بس
کو راه باده‌خانه که جویای باده‌ایم ۷