هوش مصنوعی:
این متن شعری است که در آن شاعر از ناتوانی و دشواریهای راه رسیدن به مقصود (عشق یا هدفی والا) سخن میگوید. او از مشکلاتی مانند دوری راه، خطرات، و ضعف خود میگوید، اما در عین حال امیدوار است که با شکرگزاری و تلاش، به مقصد برسد.
رده سنی:
16+
این متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربهی زندگی دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و نمادهای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
غزل ۲۶۹ - طاقتی کو که به سر منزل جانان برسم
طاقتی کو که به سر منزل جانان برسم
ناتوان مورم و خود کی به سلیمان برسم ۱
خضر لب تشنه در این بادیه سرگردان داشت
راه ننمود که بر چشمهٔ حیوان برسم ۲
شب تار و ره دور و خطر مدعیان
تا در دوست ندانم به چه عنوان برسم ۳
عوض شکوه کنم شکر چو یوسف اظهار
من به دولت اگر از سیلی اخوان برسم ۴
بلبلان خوبی صیاد بیان خواهم کرد
اگر این بار سلامت به گلستان برسم ۵
قطرهٔ اشکم و اما ز فراوانی ضعف
طاقتی نیست که از دیده به مژگان برسم ۶
در شهادتگه عشق است رسیدن مشکل
خاقنی راه چنان نیست که آسان برسم ۷
ناتوان مورم و خود کی به سلیمان برسم ۱
خضر لب تشنه در این بادیه سرگردان داشت
راه ننمود که بر چشمهٔ حیوان برسم ۲
شب تار و ره دور و خطر مدعیان
تا در دوست ندانم به چه عنوان برسم ۳
عوض شکوه کنم شکر چو یوسف اظهار
من به دولت اگر از سیلی اخوان برسم ۴
بلبلان خوبی صیاد بیان خواهم کرد
اگر این بار سلامت به گلستان برسم ۵
قطرهٔ اشکم و اما ز فراوانی ضعف
طاقتی نیست که از دیده به مژگان برسم ۶
در شهادتگه عشق است رسیدن مشکل
خاقنی راه چنان نیست که آسان برسم ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۵۶۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۲۶۸ - ز باغ عافیت بوئی ندارم
گوهر بعدی:غزل ۲۷۰ - دارم سر آنکه سر برآرم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.