غزل ۲۹۹ - پشت پایی زد خرد را روی تو

پشت پایی زد خرد را روی تو
رنگ هستی داد جان را بوی تو ۱

گشته چون من کشته‌ای زنار دار
جان عیسی در صلیب موی تو ۲

از پی خون‌ریز جان خاکیان
شهربندی شد فلک در کوی تو ۳

دیده کافوری و جان قیری کند
در سیه‌کاری سپیدی خوی تو ۴

از دلت ترسم به گاه صلح از آنک
سر به شکر می‌برد جادوی تو ۵

بندهٔ دندان خویشم کو به گاز
نقش یاسین کرد بر بازوی تو ۶

دربدر هر ماه چون گردد قمر
دیده شاید آن هلال ابروی تو ۷

آهوی تاتار را سازد اسیر
چشم جادوخیز و عنبر موی تو ۸

جان خاقانی تو داری اینت صید
چرب پهلویی هم از پهلوی تو ۹