هوش مصنوعی: این متن شعری است که در آن شاعر از عشق و دل‌بستگی به معشوق سخن می‌گوید. او زیبایی و جذابیت معشوق را توصیف می‌کند و از تأثیرات عشق بر قلب و روح خود می‌گوید. شاعر همچنین از درد و رنج ناشی از عشق و جدایی سخن می‌گوید و از معشوق درخواست می‌کند که به او نزدیک شود.
رده سنی: 16+ این متن شامل مفاهیم عمیق عاطفی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از عبارات و مفاهیم ممکن است نیاز به تجربه و بلوغ عاطفی بیشتری برای درک کامل داشته باشند.

غزل ۳۰۴ - افدی بنفس من بدت فی‌المهد عنی غافله

افدی بنفس من بدت فی‌المهد عنی غافله
لوقابلت شمس‌الضحی حارت و صارت آفله ۱

ماهی ستاره زیورش هر هفت کرده پیکرش
هر هشت خلد از منظرش دیدم میان قافله ۲

قلت ار حمینی هیت لک فالقلب فی‌البلوی هلک
قالت جنون عادلک هاوی هموم قاتله ۳

زلفش نگر دلال دل از من چه پرسی حال دل
زان زلف پرس احوال دل یا شکر دارد یا گله ۴

قلت اسمحینی بالقبل قالت الی کم ذی‌الحیل
ارسل رسولا لایمل کم من دموع سائله ۵

خاقانی اینک در پیش بوسه زنان بر هر پی‌اش
راند دواسبه بر پیش کو راند یکسر راحله ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
کانال گوهرین در ایتا
۴۷۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۳۰۳ - رخت تمنای دل بر در عشاق نه
گوهر بعدی:غزل ۳۰۵ - خیال روی توام غم‌گسار و روی تو نه
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.