هوش مصنوعی:
این متن بیانگر ناامیدی و یأس از دنیا و مردم آن است. شاعر از دشمنی روزگار و بی وفایی مردم شکایت میکند و توصیه میکند که با مشکلات سازگار شویم و از آرزوهای دنیوی دست بکشیم. همچنین، او از دوستان ناباب و دشمنان پنهان ابراز ناراحتی میکند و در نهایت، از دنیا بریده و به خدا پناه میبرد.
رده سنی:
18+
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن نیاز به تجربه و بلوغ فکری دارد. همچنین، مضامین یأس و ناامیدی از دنیا ممکن است برای مخاطبان جوانتر سنگین و نامناسب باشد.
غزل ۳۱۸ - روی درکش ز دهر دشمن روی
روی درکش ز دهر دشمن روی
پشت برکن به چرخ کافر خوی ۱
مردمی از نهاد کس مطلب
خرمی از مزاج دهر مجوی ۲
با بلاها بساز و تن در ده
کز سلامت نه رنگ ماند و نه بوی ۳
دود وحشت گرفت چهرهٔ عمر
آب دیده بریز و پاک بشوی ۴
اهل خواهی ز اهل عصر ببر
انس خواهی میان انس مپوی ۵
چند ازین یوسفان گرگ صفت
چند ازین دوستان دشمن روی ۶
دل خاقانی از جهان بگسست
باز شد رب لاتذرنی گوی ۷
پشت برکن به چرخ کافر خوی ۱
مردمی از نهاد کس مطلب
خرمی از مزاج دهر مجوی ۲
با بلاها بساز و تن در ده
کز سلامت نه رنگ ماند و نه بوی ۳
دود وحشت گرفت چهرهٔ عمر
آب دیده بریز و پاک بشوی ۴
اهل خواهی ز اهل عصر ببر
انس خواهی میان انس مپوی ۵
چند ازین یوسفان گرگ صفت
چند ازین دوستان دشمن روی ۶
دل خاقانی از جهان بگسست
باز شد رب لاتذرنی گوی ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۴۹۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۳۱۷ - از زلف هر کجا گرهی برگشادهای
گوهر بعدی:غزل ۳۱۹ - زین تنگنای وحشت اگر باز رستمی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
