غزل ۳۲۴ - شوریده کرد ما را عشق پری جمالی

شوریده کرد ما را عشق پری جمالی
هر چشم زد ز دستش داریم گوشمالی ۱

زنجیر صبر ما را بگسست بند زلفی
بازار زهد ما را بشکست عشق خالی ۲

با سرکشی که دارد خوئی چه تندخوئی
الحق فتاد ما را حالی چه صعب حالی ۳

امروز پیشم آمد نالان و زار و گریان
حالی بسوخت جانم کردم ازو سؤالی ۴

گفتم که ای نگارین این گریه بر چه داری
گفتا که بی‌جمالت روزی بود چو سالی ۵

یارب چه صورت است آن کز پرتو جمالش
هر دیده‌ای به رنگی بیند ازو خیالی ۶

خاقانی آفرین گوی آن را کز آب و خاکی
این داندآفریدن سبحانه تعالی ۷