هوش مصنوعی: شاعر در این شعر از دردها و رنج‌های عاشقانه خود سخن می‌گوید. او از افزایش دردها و غم‌هایش در اثر عشق و هجران می‌نالد و اشاره می‌کند که هر بار غم‌هایش بیشتر شده‌اند. همچنین، او از زیبایی و جذابیت معشوق و تأثیر آن بر خودش صحبت می‌کند و بیان می‌کند که معشوق با رفتارهایش باعث افزایش رنج‌های او شده است.
رده سنی: 16+ این شعر حاوی مفاهیم عمیق عاشقانه و احساساتی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از اصطلاحات و مفاهیم شعری کلاسیک نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.

غزل ۳۳۶ - باز از کرشمه زخمهٔ نو در فزوده‌ای

باز از کرشمه زخمهٔ نو در فزوده‌ای
درد نوم به درد کهن برفزوده‌ای ۱

کوتاه بود بر قدت ای جان قبای ناز
کامروز پارهٔ دگرش در فزوده‌ای ۲

در ساز ناز بود تو را نغمه‌های خوش
این دم قیامت است که خوش‌تر فزوده‌ای ۳

آخر چه موجب است که باز از حدیث وصل
کم کرده‌ای و در سخن زر فزوده‌ای ۴

باری اگر طویلهٔ عمرم گسسته‌ای
چشم مرا طویلهٔ گوهر فزوده‌ای ۵

هردم هزار بار به خونم نشانده‌ای
روزی که سوز هجران کمتر فزوده‌ای ۶

خاقانی از پی تو سر اندازد ارچه باز
بر هر غمیش صد غم دیگر فزوده‌ای ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۴۴۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۳۳۵ - گلی از باغ وفا آمده‌ای
گوهر بعدی:غزل ۳۳۷ - تا حلقه‌های زلف به هم برشکسته‌ای
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.