غزل ۳۴۳ - عالم افروز بهارا که تویی

عالم افروز بهارا که تویی
لشکر آشوب سوارا که تویی ۱

هم شکوفهٔ دل و هم میوهٔ جان
بوالعجب‌وار بهارا که تویی ۲

اژدها زلفی و جادو مژگان
کافرا معجزه دارا که تویی ۳

تو شکار من و من کشتهٔ تو
ناوک انداز شکارا که تویی ۴

کار برهم زده مردا که منم
زلف درهم شده یارا که تویی ۵

زخم بگذاری و مرهم نکنی
سنگ‌دل زخم گذارا که تویی ۶

کشتیم موی نیازرده به سحر
ساحر نادره کارا که تویی ۷

سوختی سینهٔ خاقانی را
آتش انگیز نگارا که تویی ۸