غزل ۳۷۳ - مرا تا جان بود جانان تو باشی

مرا تا جان بود جانان تو باشی
ز جان خوش‌تر چه باشد آن تو باشی ۱

دل دل هم تو بودی تا به امروز
وزین پس نیز جان جان تو باشی ۲

به هر زخمی مرا مرهم تو سازی
به هر دردی مرا درمان تو باشی ۳

بده فرمان به هر موجب که خواهی
که تا باشم، مرا سلطان تو باشی ۴

اگر گیرم شمار کفر و ایمان
نخستین حرف سر دیوان تو باشی ۵

به دین و کفر مفریبم کز این پس
مرا هم کفر و هم ایمان تو باشی ۶

ز خاقانی مزن دم چون تو آئی
چه خاقانی که خود خاقان تو باشی ۷