غزل ۳۸۶ - گویم همه دل منی و جانی

گویم همه دل منی و جانی
مانم به تو و به من نمانی ۱

آن سایه منم که خاک خاکم
وان نور تویی که جان جانی ۲

من خاک توام به جای اینم
تو جان منی به جای آنی ۳

گفتم چه شود که من شوم تو
گفتا که تو من شو ار توانی ۴

گر من توشوم تو نیست گردی
اما تو چو من شوی بمانی ۵

بر دلدل دل چنان زن آواز
کز خندق غم برون جهانی ۶

کز طبع تو در خزان عالم
پیداست بهار شادمانی ۷

امروز مرا مسلم آمد
در ملک سخن خدایگانی ۸

هم نام تو خالق الکلام است
هم نعت تو خالق المعانی ۹