هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از غم و جفای معشوق شکایت میکند و بیان میکند که با وجود رنجهای فراوان، همچنان عاشق و وفادار است. او از آتش غم و رنجهای عشق سخن میگوید و اشاره میکند که این رنجها باعث رشد و تعالی او شدهاند. در نهایت، شاعر به ستایش امام و رهبری معنوی میپردازد و از او به عنوان منبع نور و هدایت یاد میکند.
رده سنی:
16+
این متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و احساسی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربهی زندگی دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیهات پیچیده ممکن است برای خوانندگان جوانتر دشوار باشد.
شمارهٔ ۱۳۳ - مطلع دوم
با آنکه به موی مانم از غم
موئی ز جفا نمیکنی کم ۱
دندان نکنی سپید تا لب
از تب نکنم کبود هر دم ۲
گر گونهٔ غمگنان ندارم
زان نیست که هستم از تو خرم ۳
دانی ز چه سرخ رویم؟ ایراک
بسیار دمیدم آتش غم ۴
از جور تو آفتاب عمرم
بالای سر آمده است ارحم ۵
خاقانی را به نیش مژگان
بس کز رگ جان گشادهای دم ۶
در خاطر او ز آتش و آب
عشق تو سپه کشد دمادم ۷
زان آتش و آب رست سروی
کز فیض بهاء دین کشد نم ۸
مصباح امم امام اکمل
مفتاح همم همام اکرم ۹
موئی ز جفا نمیکنی کم ۱
دندان نکنی سپید تا لب
از تب نکنم کبود هر دم ۲
گر گونهٔ غمگنان ندارم
زان نیست که هستم از تو خرم ۳
دانی ز چه سرخ رویم؟ ایراک
بسیار دمیدم آتش غم ۴
از جور تو آفتاب عمرم
بالای سر آمده است ارحم ۵
خاقانی را به نیش مژگان
بس کز رگ جان گشادهای دم ۶
در خاطر او ز آتش و آب
عشق تو سپه کشد دمادم ۷
زان آتش و آب رست سروی
کز فیض بهاء دین کشد نم ۸
مصباح امم امام اکمل
مفتاح همم همام اکرم ۹
قالب: قصیده
تعداد ابیات: ۹
۴۷۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۱۳۲ - در ستایش بهاء الدین محمد دبیر خوارزم شاه تکش بن ایل ارسلان
گوهر بعدی:شمارهٔ ۱۳۴ - مطلع سوم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
