هوش مصنوعی:
شاعر از غربت، بییاری و درد هجران خود میگوید و آرزو میکند کسی مانند او گرفتار این شرایط نشود. او از نبود طبیب و درمان برای دردهایش شکایت دارد و آرزو میکند هیچ بیمار بیطبیب نباشد.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و احساسی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. نوجوانان و بزرگسالان بهتر میتوانند با این مفاهیم ارتباط برقرار کنند.
شماره ۱۲۲ - کس همچو من غریب بییار مباد
کس همچو من غریب بییار مباد
بیچاره و عاجز و گرفتار مباد ۱
درد هجران مرا به جان آورده
هر جا که طبیب نیست بیمار مباد ۲
بیچاره و عاجز و گرفتار مباد ۱
درد هجران مرا به جان آورده
هر جا که طبیب نیست بیمار مباد ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۴۶۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۲۱ - دیدی که نسیم نوبهاری بوزید
گوهر بعدی:شماره ۱۲۳ - دریاب که دل برفت و تن هم بنماند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
