هوش مصنوعی:
این متن از خاقانی، شاعر فارسیزبان، بیانگر عشق و وابستگی شدید به معشوق است. شاعر خود را اسیر، صید و مرغی میداند که در دام معشوق افتاده و از او میخواهد که او را رها نکند و حتی اگر بگریزد، دوباره به بند کشد.
رده سنی:
16+
این متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربهی زندگی دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیههای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
شماره ۱۹۲ - خاقانی اسیر توست مازار و مکش
خاقانی اسیر توست مازار و مکش
صیدی است فکندهٔ تو بردار و مکش ۱
مرغی است گرفتهٔ تو مگذار و مکش
گر بگریزد به بند باز آر و مکش ۲
صیدی است فکندهٔ تو بردار و مکش ۱
مرغی است گرفتهٔ تو مگذار و مکش
گر بگریزد به بند باز آر و مکش ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۴۰۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۹۱ - خاقانی اگرچه خاک توست ای مهوش
گوهر بعدی:شماره ۱۹۳ - ای گشته خجل ز آن رخ گلگون گل و شمع
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
