هوش مصنوعی:
شاعر در این شعر از عشق و غم خود سخن میگوید و بیان میکند که عشق او به حدی است که موی زبانش به گزاف سخن میگوید و هر موی بدنش از غم او رنج میبرد. او خود را مویی شکافخورده در وصف معشوق میداند.
رده سنی:
16+
این شعر حاوی مفاهیم عمیق عاطفی و احساسی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده و زبان ادبی ممکن است برای سنین پایینتر چالشبرانگیز باشد.
شماره ۱۹۹ - در عشق تو شد موی زبانم به گزاف
در عشق تو شد موی زبانم به گزاف
کان موی میان ز غم دلم کرد معاف ۱
بر هر سر موی من غمت راست مصاف
موئی شدهام به وصف تو موی شکاف ۲
کان موی میان ز غم دلم کرد معاف ۱
بر هر سر موی من غمت راست مصاف
موئی شدهام به وصف تو موی شکاف ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۴۶۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۹۸ - از صحبت همدمان این دور خلاف
گوهر بعدی:شماره ۲۰۰ - نه خاک توام به آدمی کردهٔ عشق
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
