هوش مصنوعی: شاعر از عشق و دل‌بستگی به معشوق سخن می‌گوید و بیان می‌کند که با وجود رفتن از نزد او، غم و یادش را با خود برده است.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عاطفی و احساسی است که برای درک کامل آن، مخاطب نیاز به تجربه و بلوغ عاطفی دارد. این مفاهیم برای کودکان ممکن است پیچیده باشد.

شماره ۲۱۰ - از کوی تو ای نگار زاری بردیم

از کوی تو ای نگار زاری بردیم
آشفته دلی و بیقراری بردیم ۱

ای مایهٔ شادمانی آخر ز درت
رفتیم و غمت به یادگاری بردیم ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
کانال گوهرین در ایتا
۴۹۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲۰۹ - احکام شریعت است چون شارع عام
گوهر بعدی:شماره ۲۱۱ - کو زهر؟ که نام دوستکانیش نهم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.