هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه و عارفانه است که در آن شاعر از معشوق خود به عنوان منبع حیات و معنویت یاد میکند و از او به عنوان محراب دل و میخانهای که مقام و مسکن اوست، سخن میگوید.
رده سنی:
16+
این متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و نمادهای پیچیده ممکن است نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربهی زندگی داشته باشد.
شماره ۲۸۰ - کو آن می دیرسال زودافکن تو
کو آن می دیرسال زودافکن تو
محراب دل من ز حیات تن تو ۱
میخانه مقام من به و مسکن تو
خم بر سر من، سبوی در گردن تو ۲
محراب دل من ز حیات تن تو ۱
میخانه مقام من به و مسکن تو
خم بر سر من، سبوی در گردن تو ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۴۲۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۷۹ - خاقانی ازین کوچهٔ بیداد برو
گوهر بعدی:شماره ۲۸۱ - خود را به سفر بیازمودم بیتو
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
