هوش مصنوعی:
شاعر از شهر و عشق خود خداحافظی میکند، با وجود رنجهایی که از شهر دیده، دلش را به آن و آن را به خدا سپرده است.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عاطفی و فلسفی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربهی زندگی دارد.
شماره ۳۴۲ - از شهر تو رفت خواهم ای شهرآرای
از شهر تو رفت خواهم ای شهرآرای
جان را به وداع کوتهی روی بنمای ۱
از جور تو در سفر بیفشردم پای
دل را به تو و تو را سپردم به خدای ۲
جان را به وداع کوتهی روی بنمای ۱
از جور تو در سفر بیفشردم پای
دل را به تو و تو را سپردم به خدای ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۴۶۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۴۱ - امروز به خشک جان تو مهمان منی
گوهر بعدی:شماره ۳۴۳ - روزی که سر زلف چو چوگان داری
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
