هوش مصنوعی:
شاعر در این متن بیان میکند که پس از وفات محمد علوی، قصد داشت شعری بسراید اما به این نتیجه رسید که پس از او، سرودن شعر در جهان زشت و ناپسند است.
رده سنی:
16+
این متن حاوی مفاهیم عمیق فلسفی و اخلاقی است که درک آنها نیاز به بلوغ فکری و تجربهی زندگی دارد. همچنین، موضوع مرگ و تأثیر آن بر هنر و ادبیات ممکن است برای مخاطبان جوانتر چالشبرانگیز باشد.
شمارهٔ ۹ - زشت باشد که شعر گوید کس
در وفات محمد علوی
خواستم زد به نظم یک دو نفس ۱
باز گفتم که در جهان پس از او
زشت باشد که شعر گوید کس ۲
خواستم زد به نظم یک دو نفس ۱
باز گفتم که در جهان پس از او
زشت باشد که شعر گوید کس ۲
قالب: قطعه
تعداد ابیات: ۲
۵۰۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۸ - که از رنج پیری تن آگه نبود
گوهر بعدی:شمارهٔ ۱۰ - نه خفته نه بیدار نه دیوانه نه هشیار
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
