غزل ۴۲ - ماه چون چهرهٔ زیبای تو نیست

ماه چون چهرهٔ زیبای تو نیست
مشک چون زلف گل‌آرای تو نیست ۱

کس ندیدست رخ خوب ترا
که چو من بنده و مولای تو نیست ۲

کردم از دیده و دل جای ترا
گرچه از دیده و جان جای تو نیست ۳

چه دهی وعدهٔ فردا که مرا
دل این وعدهٔ فردای تو نیست ۴

سینهٔ کس نشناسم به جهان
که در آن سینه تقاضای تو نیست ۵