هوش مصنوعی:
این متن عاشقانه بیانگر عشق عمیق و وصف زیبایی معشوق است. شاعر از عشق بیپایان خود به معشوق سخن میگوید و زیباییهای او را با تصاویر شاعرانه مانند آفتاب و شکر توصیف میکند. همچنین، تأثیر عمیق معشوق بر شاعر و ناتوانی او در فرار از این عشق را بیان میکند.
رده سنی:
16+
این متن حاوی مفاهیم عمیق عاشقانه و استفاده از استعارهها و تشبیههای پیچیده است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، درک کامل این متن نیاز به آشنایی با ادبیات کلاسیک فارسی دارد.
غزل ۱۱۹ - عشق تو ز دل برید نتواند
عشق تو ز دل برید نتواند
وصل تو به جان خرید نتواند ۱
روی تو اگر نه آفتاب آید
چونست که درست دید نتواند ۲
طرفه شکریست آن لبان تو
هر طوطی ازو مزید نتواند ۳
هرجا که تو دام زلف گستردی
یک پشه ازو پرید نتواند ۴
خواهد که کند مر انوریت را
تیغ غم تو شهید نتواند ۵
وصل تو به جان خرید نتواند ۱
روی تو اگر نه آفتاب آید
چونست که درست دید نتواند ۲
طرفه شکریست آن لبان تو
هر طوطی ازو مزید نتواند ۳
هرجا که تو دام زلف گستردی
یک پشه ازو پرید نتواند ۴
خواهد که کند مر انوریت را
تیغ غم تو شهید نتواند ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۳۹۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۱۸ - در همه آفاق دلداری نماند
گوهر بعدی:غزل ۱۲۰ - گل رخسار تو چون دسته بستند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.