هوش مصنوعی: این متن شعری است که به زیبایی‌های ظاهری و جذابیت‌های یک شخص اشاره می‌کند و از تأثیرات آن بر دیگران سخن می‌گوید. همچنین، به عشق و جفا در روابط عاطفی پرداخته و از احساسات شاعر در مواجهه با این شرایط صحبت می‌کند.
رده سنی: 16+ این متن دارای مفاهیم عاطفی و احساسی پیچیده‌ای است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از عبارات و مفاهیم نیاز به بلوغ فکری و تجربه بیشتری دارند تا به درستی درک شوند.

غزل ۱۳۱ - زلفش اندر جور تلقین می‌کند

زلفش اندر جور تلقین می‌کند
رخ پیاده حسن فرزین می‌کند ۱

در رکابش حسن خواهد رفت اگر
اسب حسن این است کو زین می‌کند ۲

بر کمالش خط نقصان می‌کشد
هرکه اندر حسن تحسین می‌کند ۳

با رخ و دندانش روز و شب فلک
پوستین ماه و پروین می‌کند ۴

بر سر بازار عشقش در طواف
دل کنون دلالی دین می‌کند ۵

با چنین تمکین نباشد کار خرد
گر فلک را هیچ تمکین می‌کند ۶

هرچه دستش در تواند شد ز جور
بر من مهجور مسکین می‌کند ۷

عیش تلخ من کند معلوم خلق
گرچه بازیهای شیرین می‌کند ۸

با که خواهد کرد از گیتی وفا
کز جفا با انوری این می‌کند ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۴۸۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۱۳۰ - یار در خوبی قیامت می‌کند
گوهر بعدی:غزل ۱۳۲ - عالمی در ره تو حیرانند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.