هوش مصنوعی: این متن شعری است که در آن شاعر از عشق و هجران سخن می‌گوید. او بیان می‌کند که هر کس دل به عشقی مانند این ببندد، سختی‌های بسیاری را تحمل خواهد کرد. همچنین، شاعر از تلاش برای یافتن یاری و رسیدن به وصال معشوق سخن می‌گوید و در نهایت، هجران را نتیجه‌ای از عشق و سودا می‌داند.
رده سنی: 16+ این متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و مفاهیم پیچیده‌ی شعری ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.

غزل ۱۳۵ - هرکه دل بر چون تو دلداری نهد

هرکه دل بر چون تو دلداری نهد
سنگ بر دل بی‌تو بسیاری نهد ۱

وانکه را محنت گلی خواهد شکفت
روزگارش این چنین خاری نهد ۲

وانکه جانش همچو دل نبود به کار
خویشتن را با تو در کاری نهد ۳

تحفه سازد گه گهم آن دل ظریف
آرد و در دست خونخواری نهد ۴

نیک می‌کوشد خدایش یار باد
بو که روزی دست بر یاری نهد ۵

عشق گفت این هجر باری کیست و چیست
خود کسی بر دل ازو باری نهد ۶

بار پای اندر میان خواهد نهاد
تا به وصلت روز بازاری نهد ۷

هجر گفت از جانب تو راست شد
اینت سودا و هوس آری نهد ۸

یار پای اندر میان ننهد ولیک
انوری سر در میان باری نهد ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۴۳۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۱۳۴ - یارم این بار، بار می‌ندهد
گوهر بعدی:غزل ۱۳۶ - دوش آنکه همه جهان ما بود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.