هوش مصنوعی:
متن بیانگر خاطرهای از گذشته است که در آن جهان پر از شادی و خوبی بود و همه چیز برای میهمانی آراسته شده بود. با وجود مشکلات و بلایا، سوگند به جان خورده میشد و همه چیز خرم و خوب بود. شکر خداوند که آن زمان متعلق به ما بود. اما طالع بد باعث شد که فالی که انتظارش نمیرفت، اتفاق بیفتد و آزار و اذیتی در میان ما ایجاد شود.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عاطفی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به بلایا و آزار و اذیت ممکن است برای سنین پایین مناسب نباشد.
غزل ۱۳۶ - دوش آنکه همه جهان ما بود
دوش آنکه همه جهان ما بود
آراسته میهمان ما بود ۱
سوگند به جان ما همی خورد
گر چند بلای جان ما بود ۲
بودش همه خرمی و خوبی
شکر ایزد را که آن ما بود ۳
از طالع سعد ما براند
فالی که نه در گمان ما بود ۴
بنشست میان ما و برخاست
آزار که در میان ما بود ۵
آراسته میهمان ما بود ۱
سوگند به جان ما همی خورد
گر چند بلای جان ما بود ۲
بودش همه خرمی و خوبی
شکر ایزد را که آن ما بود ۳
از طالع سعد ما براند
فالی که نه در گمان ما بود ۴
بنشست میان ما و برخاست
آزار که در میان ما بود ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۳۹۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۳۵ - هرکه دل بر چون تو دلداری نهد
گوهر بعدی:غزل ۱۳۷ - من آن نیم که مرا بیتو جان تواند بود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
