غزل ۱۵۷ - ز عهد تو بوی وفا می‌نیاید

ز عهد تو بوی وفا می‌نیاید
که از خوی تو جز جفا می‌نیاید ۱

جهانیست حسنت که جز تخم فتنه
بر آن آب و خاک و هوا می‌نیاید ۲

مگر بر کجا آمد آسیب هجرت
نشان ده بگو بر کجا می‌نیاید ۳

چنان دست بر خون روان کرد چشمت
که یک تیر غمزه‌اش خطا می‌نیاید ۴

بنامیزد از دوستان زمانه
یکی با یکی آشنا می‌نیاید ۵

از این پس وفا رسم هرگز میا گو
چو در نوبت عشق ما می‌نیاید ۶

خوش آن کم تو گویی برو از پی تو
کسی می‌نیاید چرا می‌نیاید ۷

غم تو کس تست و هرگز نبینی
که پی در پیم در قفا می‌نیاید ۸

بساز انوری با بلا کز حوادث
بر آزادگان جز بلا می‌نیاید ۹