غزل ۱۸۳ - تا رنگ مهر از رخ روشن گرفته‌ام

تا رنگ مهر از رخ روشن گرفته‌ام
بی‌رنگ او ببین که چه شیون گرفته‌ام ۱

دریای من غذای دل تنگ من شدست
دریای کشتیی که به سوزن گرفته‌ام ۲

آهن دلا دلم ز فراق تو بشکند
کو را به دست صبر در آهن گرفته‌ام ۳

یک روز دامن تو بگیرم که چند شب
در تو به اشک خویش به دامن گرفته‌ام ۴

تا خود مرا ز بهر تو بودست دوستی
زان بی‌تو خویشتن را دشمن گرفته‌ام ۵

ترسم که جان من کم من گیرد از جهان
کز جملهٔ جهان کم جان من گرفته‌ام ۶