غزل ۱۸۵ - روی ندارم که روی از تو بتابم

روی ندارم که روی از تو بتابم
زانکه چو روی تو در زمانه نیابم ۱

چون همه عالم خیال روی تو دارد
روی ز رویت بگو چگونه بتابم ۲

حیله‌گری چون کنم به عقل چو گم کرد
عشق سر رشتهٔ خطا و صوابم ۳

نی ز تو بتوان برید تا بشکیبم
نی به تو بتوان رسید تا بشتابم ۴

من چو شب از محنت تو هیچ نخسبم
شاید کاندر خیال وصل بخوابم ۵

راحتم از روزگار خویش همین است
این که تو دانی که بی‌تو در چه عذابم ۶

گفتی خواهم که نام من نبری هیچ
زانکه از این بیش نیست برگ جوابم ۷

عربده بر مست هیچ خرده نگیرند
با من از اینها مکن که مست و خرابم ۸