غزل ۲۰۱ - عشقت اندر میان جان دارم

عشقت اندر میان جان دارم
جان ز بهر تو بر میان دارم ۱

تا مرا بر سر جهان داری
به سرت گر سر جهان دارم ۲

گویی از دست هجر جان نبری
غافلم گرنه این گمان دارم ۳

بر سرم هرچه عشق بنوشتست
یک به یک بر سر زبان دارم ۴

از اثرهای طالع عشقت
چون قضاهای آسمان دارم ۵

بیش پای از قفای هجر منه
من بیچاره نیز جان دارم ۶

جانم اندر بهار وصل بخر
گرچه بر هجر دل زیان دارم ۷

گویی از جان کسی حدیث کند
چه کنم در کیایی آن دارم ۸

بر تو احوال انوری پیداست
به تکلف چرا نهان دارم ۹