غزل ۲۲۹ - دل را به غمت نیاز می‌بینم

دل را به غمت نیاز می‌بینم
کارت همه کبر و ناز می‌بینم ۱

وان جامه که دی وصل ما بودی
اکنون نه بر آن طراز می‌بینم ۲

صد گونه زیان همی پدید آید
سرمایهٔ دل چو باز می‌بینم ۳

آنرا که فلک همی کند نازش
او را به تو هم نیاز می‌بینم ۴

هین چند که زلف گردهٔ تو
بر دست غمت دراز می‌بینم ۵