هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از درد و رنج عشق و جفای معشوق شکایت میکند. او بیان میکند که معشوق بیش از هر کس دیگری به او ستم کرده و دلش را رنجانده است. شاعر از این که معشوق به جای تسلی دادن، همچنان به آزار او ادامه میدهد، گلایه میکند و اشاره میکند که معشوق درد او را درک نمیکند.
رده سنی:
16+
این متن حاوی مفاهیم عمیق عاطفی و احساسی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، موضوعاتی مانند رنج عشق و جفای معشوق نیاز به بلوغ فکری و تجربهی احساسی بیشتری دارد که معمولاً در سنین بالاتر حاصل میشود.
غزل ۲۶۳ - مسکین دلم به داغ جفا ریش کردهای
مسکین دلم به داغ جفا ریش کردهای
جور از همه جهان تو به من بیش کردهای ۱
دل ریش شد هنوز جفا میکنی بر او
ای پر نمک دلم همه بر ریش کردهای ۲
بر عاشقان جفا کنی ای دوست روز و شب
لیکن ز جمله بر دل ما بیش کردهای ۳
گفتی که از فراق چه رنجت همی رسد
آری قیاس ما ز دل خویش کردهای ۴
جور از همه جهان تو به من بیش کردهای ۱
دل ریش شد هنوز جفا میکنی بر او
ای پر نمک دلم همه بر ریش کردهای ۲
بر عاشقان جفا کنی ای دوست روز و شب
لیکن ز جمله بر دل ما بیش کردهای ۳
گفتی که از فراق چه رنجت همی رسد
آری قیاس ما ز دل خویش کردهای ۴
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۴
۴۵۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۲۶۲ - سهل میگیرم چو با ما کردهای
گوهر بعدی:غزل ۲۶۴ - بر مه از عنبر عذار آوردهای
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
