هوش مصنوعی:
این متن شعری است که در آن شاعر از زیباییهای طبیعی و عاطفی سخن میگوید. او از عنبر، مشک، حریر، گل و سنبل به عنوان نمادهای زیبایی استفاده کرده و به تأثیرات عشق و عاشقی اشاره میکند. همچنین، شاعر به حسابرسی عاشقان و روحهای دردمند اشاره میکند.
رده سنی:
16+
این متن دارای مفاهیم عمیق عاطفی و شعری است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. نوجوانان و بزرگسالان بهتر میتوانند با مفاهیم عشق، زیبایی و احساسات موجود در این شعر ارتباط برقرار کنند.
غزل ۲۶۴ - بر مه از عنبر عذار آوردهای
بر مه از عنبر عذار آوردهای
بر پرند از مشک مار آوردهای ۱
بر حریر از قیر نقش افکندهای
بر گل از سنبل نگار آوردهای ۲
هرچه خوبان را به کار آید ز حسن
در خط مشکین به کار آوردهای ۳
بیش رخ منمای کاندر کار تن
روح را چون زیر و زار آوردهای ۴
دوش میکردی حساب عاشقان
انوری ار در شمار آوردهای ۵
بر پرند از مشک مار آوردهای ۱
بر حریر از قیر نقش افکندهای
بر گل از سنبل نگار آوردهای ۲
هرچه خوبان را به کار آید ز حسن
در خط مشکین به کار آوردهای ۳
بیش رخ منمای کاندر کار تن
روح را چون زیر و زار آوردهای ۴
دوش میکردی حساب عاشقان
انوری ار در شمار آوردهای ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۴۶۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۲۶۳ - مسکین دلم به داغ جفا ریش کردهای
گوهر بعدی:غزل ۲۶۵ - تا که دستم زیر سنگ آوردهای
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
