هوش مصنوعی:
شاعر در این شعر از بیعدالتی و ظلمی که بر او رفته است شکایت میکند. او از این که با وجود تحمل صبر، همچنان مورد ستم قرار گرفته است، ابراز ناراحتی میکند و از این که ظالم بدون توجه به رنج او، به زندگی خود ادامه میدهد، گلایه میکند. شاعر همچنین به این موضوع اشاره میکند که خود ظالم او را پرورش داده و اکنون او را میکشد.
رده سنی:
16+
این شعر حاوی مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آنها نیاز به بلوغ فکری و تجربه زندگی دارد. همچنین، موضوع ظلم و بیعدالتی ممکن است برای مخاطبان جوانتر سنگین و پیچیده باشد.
غزل ۲۶۶ - دامن اندر پای صبر آوردهای
دامن اندر پای صبر آوردهای
پس به بیداد آستین برکردهای ۱
هر زمان گویی چه خوردم زان تو
بیش از این چبود که خونم خوردهای ۲
یک به دستم کم کن از آهنگ جور
گرنه با ایام در یک پردهای ۳
خون همی ریزی و فارغ میروی
بازیی نیکو به کو آوردهای ۴
باری از خون منت گر چاره نیست
هم تو کش چون هم توام پروردهای ۵
انوری خود کرده را تدبیر چیست
زهرخند و خونگری خود کردهای ۶
پس به بیداد آستین برکردهای ۱
هر زمان گویی چه خوردم زان تو
بیش از این چبود که خونم خوردهای ۲
یک به دستم کم کن از آهنگ جور
گرنه با ایام در یک پردهای ۳
خون همی ریزی و فارغ میروی
بازیی نیکو به کو آوردهای ۴
باری از خون منت گر چاره نیست
هم تو کش چون هم توام پروردهای ۵
انوری خود کرده را تدبیر چیست
زهرخند و خونگری خود کردهای ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۴۳۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۲۶۵ - تا که دستم زیر سنگ آوردهای
گوهر بعدی:غزل ۲۶۷ - زردرویم ز چرخ دندانخای
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
