هوش مصنوعی:
این متن شعری است که در آن شاعر به توصیف زیبایی و جمال معشوق خود میپردازد. او معشوق را به حدی زیبا میداند که حتی بهشت را در برابر او ناچیز میشمارد. شاعر از بیان کامل زیبایی معشوق عاجز است و او را فراتر از هر توصیفی میداند.
رده سنی:
16+
این متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و ادبی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از زبان و اصطلاحات ادبی کلاسیک ممکن است برای سنین پایینتر چالشبرانگیز باشد.
غزل ۲۶۸ - جانا به کمال صورتیای
جانا به کمال صورتیای
در حسن و جمال آیتیای ۱
وصف رخ تو چگونه گویم
میدان که به رخ قیامتیای ۲
با وصل تو ملک جم نخواهم
زیرا که تو به ز ملکتیای ۳
انصاف اگر دهیم جانا
آراسته خوب صورتیای ۴
گفتی که تراام انوری باش
لیکن چه کنم که ساعتیای ۵
در حسن و جمال آیتیای ۱
وصف رخ تو چگونه گویم
میدان که به رخ قیامتیای ۲
با وصل تو ملک جم نخواهم
زیرا که تو به ز ملکتیای ۳
انصاف اگر دهیم جانا
آراسته خوب صورتیای ۴
گفتی که تراام انوری باش
لیکن چه کنم که ساعتیای ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۴۳۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۲۶۷ - زردرویم ز چرخ دندانخای
گوهر بعدی:غزل ۲۶۹ - گر مرا روزگار یارستی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
