هوش مصنوعی:
این متن شعری است که در آن شاعر از عشق و دلبستگی به معشوق سخن میگوید. او زیبایی و ویژگیهای معشوق را توصیف میکند و از رنجها و غمهای عشق خود میگوید. شاعر از بیوفایی و پنهانکاری معشوق شکایت دارد و احساسات خود را به زیبایی بیان میکند.
رده سنی:
16+
این متن حاوی مفاهیم عمیق عاطفی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از زبان شعری و مفاهیم انتزاعی نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربهی عاطفی دارد که معمولاً در سنین بالاتر یافت میشود.
غزل ۲۸۴ - روی چون ماه آسمان داری
روی چون ماه آسمان داری
قد چون سرو بوستان داری ۱
دل تو داری غلط همی گویم
نه به جان و سرت که جان داری ۲
در میان دلی و خواهی بود
خویش را چند بر کران داری ۳
راز من در غمت چو پیدا شد
روی تا کی ز من نهان داری ۴
گر نهانی و بیوفا چه عجب
جانی و عادت جهان داری ۵
از غمت روی بر زمین دارم
وز جفا سر بر آسمان داری ۶
چند ازین گرچه برگ این دارم
چند از آن گرچه جای آن داری ۷
چون گرانی همی بخواهی برد
سر چه بر انوری گران داری ۸
قد چون سرو بوستان داری ۱
دل تو داری غلط همی گویم
نه به جان و سرت که جان داری ۲
در میان دلی و خواهی بود
خویش را چند بر کران داری ۳
راز من در غمت چو پیدا شد
روی تا کی ز من نهان داری ۴
گر نهانی و بیوفا چه عجب
جانی و عادت جهان داری ۵
از غمت روی بر زمین دارم
وز جفا سر بر آسمان داری ۶
چند ازین گرچه برگ این دارم
چند از آن گرچه جای آن داری ۷
چون گرانی همی بخواهی برد
سر چه بر انوری گران داری ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
۴۶۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۲۸۳ - بدخویتری مگر خبر داری
گوهر بعدی:غزل ۲۸۵ - ما را تو به هر صفت که داری
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
