هوش مصنوعی: این متن بیانگر احساسات عاشقانه و درد دوری از معشوق است. شاعر از وفاداری و عشق بی‌قید و شرط خود سخن می‌گوید، اما از جفا و بی‌توجهی معشوق نیز گلایه می‌کند. او از غم و رنجی که تحمل می‌کند می‌نالد و از معشوق می‌خواهد که به او توجه کند. در نهایت، شاعر به این واقعیت اشاره می‌کند که معشوق به او توجهی ندارد و این قصه را به گوش دیگران می‌سپارد.
رده سنی: 16+ این متن حاوی مفاهیم عمیق عاطفی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از زبان و اصطلاحات شعر کلاسیک فارسی نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد که معمولاً در سنین بالاتر وجود دارد.

غزل ۲۸۵ - ما را تو به هر صفت که داری

ما را تو به هر صفت که داری
دل گم نکند ز دوستداری ۱

هردم به وفا یکی هزارم
گرچه به جفا یکی هزاری ۲

هیچت غم هیچ‌کس ندارد
فرخ تو که هیچ غم نداری ۳

عمر از تو زیان و عشوه سودست
معشوقه نیی که روزگاری ۴

پیراهن صبر عاشقان را
شاید که ز غم قبا نداری ۵

گویم که ز دوری تو هستم
دور از تو به صد هزار زاری ۶

گویی که مرا چه کار با آن
احسنت و زهی سپیدکاری ۷

در پای غم تو خرد گشتم
هم سرکشی و بزرگواری ۸

در سر داری مگر که هرگز
دستی به سرم فرو نیاری ۹

خود از تو ندارد انوری چشم
کاین قصه به گوش درگذاری ۱۰
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۰
کانال گوهرین در ایتا
۴۵۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۲۸۴ - روی چون ماه آسمان داری
گوهر بعدی:غزل ۲۸۶ - تو گر دوست داری مرا ور نداری
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.