هوش مصنوعی:
شاعر از لحظات خوش امروز و حال خوب خود سخن میگوید و از دیگران میخواهد که قدحها را پر کنند و از نگرانی فردا دوری کنند. او به اهمیت لذت بردن از زمان حال و دوری از غم هجران اشاره میکند و تأکید میکند که تقدیر جهان بر اساس اعمال انسان تغییر نمیکند. در پایان، شاعر قدحی میخواهد تا به یاد بزرگی و عظمت مجدالدین زینالمعالی بنوشد.
رده سنی:
16+
این متن حاوی مفاهیم فلسفی و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به مصرف شراب (باده) ممکن است برای سنین پایینتر مناسب نباشد.
غزل ۲۹۷ - مرا وقتی خوشست امروز و حالی
مرا وقتی خوشست امروز و حالی
قدحها پر کنید و حجره خالی ۱
که داند تا چه خواهد بود فردا
بزن رود و بیاور باده حالی ۲
رهی دلسوزتر از روز هجران
میی خوشتر ز شبهای وصالی ۳
ز طبع خود نخواهد گشت گردون
اگر زو شکر گویی یا بنالی ۴
قدح بر دست من نه تا بنوشم
به یاد مجد دین زینالمعالی ۵
قدحها پر کنید و حجره خالی ۱
که داند تا چه خواهد بود فردا
بزن رود و بیاور باده حالی ۲
رهی دلسوزتر از روز هجران
میی خوشتر ز شبهای وصالی ۳
ز طبع خود نخواهد گشت گردون
اگر زو شکر گویی یا بنالی ۴
قدح بر دست من نه تا بنوشم
به یاد مجد دین زینالمعالی ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۴۵۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۲۹۶ - جانا اگر به جانت بیابم گران نباشی
گوهر بعدی:غزل ۲۹۸ - گر جان و دل به دست غم تو ندادمی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
