غزل ۳۰۹ - بی‌گناه از من تبرا می‌کنی

بی‌گناه از من تبرا می‌کنی
آنچه از خواریست با ما می‌کنی ۱

سهل می‌گیرم خطاکاری تو
ورچه می‌دانم که عمدا می‌کنی ۲

من خود از سودای تو سرگشته‌ام
هر زمان با من چه صفرا می‌کنی ۳

کشتی عمرم شکستست ای عجب
چشمم از خونابه دریا می‌کنی ۴

جان نخواهم برد امروز از غمت
وعدهٔ وصلم به فردا می‌کنی ۵

ناز دیگر می‌کنی هر ساعتی
شاد باش احسنت زیبا می‌کنی ۶

روی خوب تو ترا پشتی قویست
این دلیریها از آنجا می‌کنی ۷

انوری چون در سر کار تو شد
بر سر خلقش چه رسوا می‌کنی ۸