هوش مصنوعی:
شاعر در این شعر از رنج و درد عشق شکایت میکند و بیان میکند که معشوقش با پنهان کردن رویش و رفتارهای ناشایست، باعث رنجش شده است. شاعر از مکر و حیلههای معشوق و بیرحمی او در ریختن خون دل عزیزانش گلایه میکند.
رده سنی:
16+
متن حاوی مفاهیم عمیق عاطفی و احساسی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مضامین مانند رنج و درد عشق و مکر و حیله ممکن است برای سنین پایین مناسب نباشد.
غزل ۳۱۱ - از من ای جان روی پنهان میکنی
از من ای جان روی پنهان میکنی
تا جهان بر من چو زندان میکنی ۱
آشکارا گشت رازم تا ز من
خندهٔ دزدیده پنهان میکنی ۲
خون دلهای عزیزان ریختن
گرچه دشوارست آسان میکنی ۳
زهره کی دارد به کردن هیچکس
آنچه تو از مکر و دستان میکنی ۴
هرچه ممکن گردد از جور و جفا
با دل مسکین من آن میکنی ۵
تا جهان بر من چو زندان میکنی ۱
آشکارا گشت رازم تا ز من
خندهٔ دزدیده پنهان میکنی ۲
خون دلهای عزیزان ریختن
گرچه دشوارست آسان میکنی ۳
زهره کی دارد به کردن هیچکس
آنچه تو از مکر و دستان میکنی ۴
هرچه ممکن گردد از جور و جفا
با دل مسکین من آن میکنی ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۴۴۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۳۱۰ - آخر ای جان جهان با من جفا تا کی کنی
گوهر بعدی:غزل ۳۱۲ - ناز از اندازه بیرون میکنی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
