هوش مصنوعی:
این شعر از انوری است که در آن شاعر از عشق و جفای معشوق شکایت میکند. او بیان میکند که هرچه از سرکشیهای خود کم میکند، معشوق بر جفا و سختگیریهایش میافزاید. شاعر از رفتارهای متناقض و ناعادلانه معشوق گلایه میکند و احساس میکند که هرچه بیشتر تسلیم میشود، معشوق بیشتر او را آزار میدهد.
رده سنی:
16+
این شعر دارای مفاهیم عمیق عاطفی و عشقی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از اصطلاحات و مفاهیم پیچیده شعری نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
غزل ۳۱۲ - ناز از اندازه بیرون میکنی
ناز از اندازه بیرون میکنی
وز جگر خوردن دلم خون میکنی ۱
هرچه من از سرکشی کم میکنم
در کلهداری تو افزون میکنی ۲
ماه رخسارت نه بس در میغ هجر
نیز با این جور گردون میکنی ۳
چون به یک نوع از جفا تن دردهیم
تازه صد نوع دگرگون میکنی ۴
اینت دستی کاندرین بازی تراست
نیک خار از پای بیرون میکنی ۵
هر زمان گویی که من نیک آورم
این سخن باری بگو چون میکنی ۶
در حساب انوری هرگز نبود
کز تو این آید که اکنون میکنی ۷
وز جگر خوردن دلم خون میکنی ۱
هرچه من از سرکشی کم میکنم
در کلهداری تو افزون میکنی ۲
ماه رخسارت نه بس در میغ هجر
نیز با این جور گردون میکنی ۳
چون به یک نوع از جفا تن دردهیم
تازه صد نوع دگرگون میکنی ۴
اینت دستی کاندرین بازی تراست
نیک خار از پای بیرون میکنی ۵
هر زمان گویی که من نیک آورم
این سخن باری بگو چون میکنی ۶
در حساب انوری هرگز نبود
کز تو این آید که اکنون میکنی ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۴۶۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۳۱۱ - از من ای جان روی پنهان میکنی
گوهر بعدی:غزل ۳۱۳ - باز آهنگ بلایی میکنی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
