هوش مصنوعی:
شاعر در این شعر از عشق و جفای معشوق سخن میگوید و بیان میکند که با وجود تمام ناملایمات و جفاها، همچنان عاشقانه به معشوق وفادار است. او از زیباییهای معشوق و تأثیر آن بر خود میگوید و اظهار میکند که حاضر است برای صلح با معشوق هر جنگی را به جان بخرد. همچنین، شاعر به فریبکاری و فرار معشوق اشاره میکند و از ننگ این رفتارها آگاه است.
رده سنی:
16+
این شعر حاوی مفاهیم عمیق عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از اصطلاحات و مفاهیم ادبی کلاسیک نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات فارسی دارد.
غزل ۱۳ - من چه گویم جفا و جنگ ترا؟
من چه گویم جفا و جنگ ترا؟
جرم رهوار و عذر لنگ ترا؟ ۱
ز دل و جان نشانه ساختهام
ناوک چشم شوخ شنگ ترا ۲
ای نوازش کم و بهانه فراخ
لب لعل و دهان تنگ ترا ۳
صلح را خود ببین که ما چه کنیم؟
که به جان میخریم جنگ ترا ۴
دل بدزدی و زود بگریزی
ما بدانستهایم ننگ ترا ۵
رنگ خوبان ز لوح فکر بشست
اوحدی، تا بدید رنگ ترا ۶
جرم رهوار و عذر لنگ ترا؟ ۱
ز دل و جان نشانه ساختهام
ناوک چشم شوخ شنگ ترا ۲
ای نوازش کم و بهانه فراخ
لب لعل و دهان تنگ ترا ۳
صلح را خود ببین که ما چه کنیم؟
که به جان میخریم جنگ ترا ۴
دل بدزدی و زود بگریزی
ما بدانستهایم ننگ ترا ۵
رنگ خوبان ز لوح فکر بشست
اوحدی، تا بدید رنگ ترا ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۴۹۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۲ - چون ندیدم خبری زین دل رنجور ترا
گوهر بعدی:غزل ۱۴ - دلبرا، در دل سخت تو وفا نیست چرا؟
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
