غزل ۲۳ - حاشا! که جز هوای تو باشد هوس مرا

حاشا! که جز هوای تو باشد هوس مرا
یا پیش دل گذار کند جز تو کس مرا ۱

در سینه بشکنم نفس خویش را به غم
گر بی‌غمت ز سینه بر آید نفس مرا ۲

فریاد من ز درد دل و درد دل ز تست
دردم ببین وهم تو به فریاد رس مرا ۳

گیرم نمی‌دهی به چومن طوطیی شکر
از پیش قند خویش مران چون مگس مرا ۴

زین سان که هست میل دل من به جانبت
لیلی تو میل جانب من کن، که بس مرا ۵

گفتم که: باز پس روم از پیش این بلا
بگرفت سیل عشق تو از پیش و پس مرا ۶

ای اوحدی، هوای رخ او مکن دلیر
بنگر که: چون گداخته کرد این هوس مرا؟ ۷