غزل ۴۷ - باد سهند بین که : برین مرغزارها

باد سهند بین که : برین مرغزارها
چون می‌کند ز نرگس و لاله نگارها؟ ۱

در باغ رو، که دست بهار از سر درخت
بر فرقت از شکوفه بریزد نثارها ۲

ساقی، میان ببند که هنگام عشرتست
می در پیالها کن و گل در کنارها ۳

نتوان شکایت ستم روزگار کرد
گر من درین حدیث کنم روزگارها ۴

وقتی من اختیار دلی داشتم به دست
عشق آمد و ز دست ببرد اختیار ها ۵

گر بر دل تو هست غباری ز داغ غم
بنشین، که جام می بنشاند غبارها ۶

تا این بهار نامه بود، هیچ مجلسی
بی‌یاد اوحدی نبود در بهارها ۷