غزل ۴۸ - ای سفر کرده، دلم بی‌تو بفرسود،بیا

ای سفر کرده، دلم بی‌تو بفرسود،بیا
غمت از خاک درت بیشترم سود، بیا ۱

سود من جمله ز هجر تو زیان خواهد شد
گر زیانست درین آمدن از سود، بیا ۲

مایهٔ راحت و آسایش دل بودی تو
تا برفتی تو دلم هیچ نیاسود بیا ۳

ز اشتیاق تو در افتاد به جانم آتش
وز فراق تو در آمد به سرم دود، بیا ۴

ریختم در طلبت هر چه دلم داشت، مرو
باختم در هوست هر چه مرا بود، بیا ۵

گر ز بهر دل دشمن نکنی چارهٔ من
دشمنم بر دل بیچاره ببخشود، بیا ۶

زود برگشتی و دیر آمده بودی به کفم
دیر گشت آمدنت، دیر مکش، زود بیا ۷

کم شود مهر ز دوری دگران را لیکن
کم نشد مهر من از دوری و افزود، بیا ۸

گر بپالودن خون دل من داری میل
اوحدی خون دل از دیده بپالود، بیا ۹