هوش مصنوعی: این متن به موضوع عرفان و سلوک معنوی می‌پردازد و از خواننده می‌خواهد برای رسیدن به حقیقت و نجات، از تعلقات دنیوی دست بکشد و به سادگی و صداقت روی آورد. شاعر تأکید می‌کند که تنها با ترک دنیا و پیروی از راه یقین و نور الهی می‌توان به حیات حقیقی دست یافت.
رده سنی: 18+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربه زندگی دارد. همچنین، استفاده از اصطلاحات و مفاهیم خاص عرفانی ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.

غزل ۶۲ - تا قلندر نشوی راه نیابی به نجات

تا قلندر نشوی راه نیابی به نجات
در سیاهی شو، اگر می‌طلبی آب حیات ۱

موی بتراش و کفن ساز تنت را از موی
تا درین عرصه نگردی تو بهر مویی مات ۲

به یلک هر دو جهان را یله کن، تا چو یلان
نام مردیت برآید ز میان عرصات ۳

کفش و دستار بینداز و تهی کن سر و پای
تا چو ایشان همه تن گردی اندر حرکات ۴

این گروهند همه ترک عرض کرده و باز
همچو جوهر شده از نور یقین زنده به ذات ۵

زندگی گر صفت روز و شب ایشانست
زندگان دگر، انصاف، رمیم‌اند و رفات ۶

نیست جز صدق دلیل ره ایشان به خدای
گر کسی را به ازین هست دلیلی، قل: هات ۷

اوحدی، رو مددی جوی ز خاک درشان
تا گرفتار نگردی به هوا چون ذرات ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
کانال گوهرین در ایتا
۵۲۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۶۱ - اشک ما آبیست روشن در هوات
گوهر بعدی:غزل ۶۳ - حسن خود عرضه کن، ای ماه پسندیده صفات
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.