غزل ۶۴ - بگذاشته‌ام، تا چه کند نرگس مستت؟

بگذاشته‌ام، تا چه کند نرگس مستت؟
با یار پسندیده که پیمان نواستت ۱

رای دو دلی کردن و آهنگ جدایی
گفتی که: ندارم من و می‌بینم و هستت ۲

پیوند تو افزون شو و بسیار بگفتند:
عهدش بشکن زود، که پیمان بشکستت ۳

تا جان ندهم جای جراحت ننماید
تیری که کنون بر دلم افتاد ز دستت ۴

از دست برفتم من و بر دست نه ای تو
دیگر چه کنم، گر ندرم جامه ز دستت؟ ۵

بی‌یاد تو هرگز ننشینیم بر کس
هر چند بر خویش ندیدیم نشستت ۶

بس دام که در راه تو آهو بره کردند
در دام نرفتی و کس از دام نرستت ۷

گر بر سر ما تیغ زنی روی نپیچیم
آن سست وفا بود که از دام بجستت ۸

ای اوحدی، از عشق ندیدم که گشودی
تا سحر که بود این که چنین دیده ببستت؟ ۹