غزل ۷۰ - چون گشت با تو ما را پیوند دل زیادت

چون گشت با تو ما را پیوند دل زیادت
گر هجر ما، گزینی، دوری ز حسن عادت ۱

شبهاست تا دلم را تب دارد از غم تو
آه! از تو، گر نیایی روزی بدین عیادت ۲

طبعت به طالع ما شد تند و تیز، ارنه
زین بیشتر نبودی بدمهر و بی‌ارادت ۳

عشقی که نیست برتو، حربیست بی‌غنیمت
عیشی که نیست با تو، دینیست بی‌شهادت ۴

هر چند نیست با ما مهر تو در ترقی
هر لحظه با تو ما را شوقیست در زیادت ۵

شاگرد صورت تست آیینه در لطیفی
کین می‌کند تجلی و آن میکند اعادت ۶

چندان که جور خواهی بر جان من همی کن
کز بندگان نیاید کاری به جز عبادت ۷

باشد که: اوحدی را از غیب دست گیرد
آن کس که واقفست او بر غیب و بر شهادت ۸